พระโอวาทสิ่งศักดิ์สิทธิ์

วันที่ 19 พฤษภาคม 2550 ประชุมธรรมชั้นพุทธบริกรสหมิตร


ณ พุทธสถานเซิ่งเสียนกง ต.คลองแงะ อ.สะเดา จ.สงขลา



พระโอวาทองค์ประธานคุมสอบสามภูมิม่าวเถียน (พระโอวาทแปล)



โม่ วาระปลายเบื้องบนห่วงใยใจฟ้า เยิ่น แยกแยะจริงปลอมบำเพ็ญกลมใส

โฮ่ว มวลเวไนยอาศัยศีลธรรมตื่นรู้ หลี่ หลักญาณจิตตนเป็นครูชี้นำ

จิ่ง ปลุกเตือนปณิธานตั้งไว้ให้บรรลุ ซิว ผู้บำเพ็ญบังเกิดกรุณาปณิธานสะเทือนฟ้าดิน

เอี๋ยน เตือนย้ำสามัคคีธรรมคือพลังยิ่งใหญ่ เลียน ฝึกฝนจิตโองการฟ้าสืบสานตราบนาน

เราคือ

องค์ประธานคุมสอบสามภูมิม่าวเถียน น้อมรับพระบัญชาจาก

องค์อนุตตรธรรมมารดาเจ้า ลงสู่พุทธสถาน กราบกตัญชลี

องค์ภูมีผู้เมตตา ประทานข้อเตือนวาระท้าย แปลเป็นจีนไทย แจกจ่ายเหนือใต้

อาณาจักธรรมเหนือใต้ฟังคำกล่าวข้า คำเตือนวาระท้ายฝากแด่เมธี



ข้อเตือน 1 บำเพ็ญธรรมมีมีสัมมาสติสัมมาดำริ

บรรพจารย์ปลอมเท็จเทียมไม่เกี่ยวกับตน

มารทดสอบนั้นใช่ว่าอยู่ภายนอก

แท้เหตุล้วนเกิดจากใจตนผิดเพี้ยนเอง



ข้อเตือน 2 อาณาจักรธรรมให้ยึดถือความปรองดองเป็นหลักสำคัญ

ขาดความสมานฉันท์ล้วนมาจากวาจามากความ

สำรวจค้นหาความผิดบาปในกายตน

อินทรีย์หกวิสุทธิ์สำรวมญาณทวารา



ข้อเตือน 3 บนเวทีบรรยายธรรมทุกคนชื่นชม

เงินทองกาเมไม่บริสุทธิ์ไซร้ พูดไปก็ไร้ประโยชน์

บริสุทธิ์สาม เที่ยงตรงสี่เคร่งครัดศีลวินัย

พาตัวห่างไกลสิ่งยั่วยวนเลี่ยงหลีกการอันให้คนเข้าใจผิดคิดระแวงเอย



ข้อเตือน 4 พุทธะจี้กงสถิตอยู่เบื้องหน้า

โพธิสัตว์กวนอิมหนาก็ใช่อยู่ไกล

เทพพุทธาหมื่นพันพระนิรมาณกาย

อาศัยบุคคลและเรื่องราวมาส่งเสริมกัน

หากตามใจตนปิดหูบังตา

เทพพุทธาได้แต่ถอนใจไร้บุญสัมพันธ์ช่วย

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้อยู่ที่รูปลักษณ์

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ดำรงอยู่ที่ศรัทธาจิตเนื้อนาบุญ



ข้อเตือน 5 เน้นหนักงานทางธรรมกว่างานโลกงานโลกจักราบรื่น

เน้นหนักงานโลกกว่างานธรรมงานโลกยิ่งพาวุ่นวาย

อาศัยงานโลกหล่อเลี้ยงงานธรรมคือผู้มีปัญญา

ในงานโลกมีธรรมเสริมยิ่งค่าไม่ธรรมดา



ข้อเตือน 6 ไม่ศึกษาพระธรรมคัมภีร์กล่าวว่าจาไปไร้ภูมิธรรม

จักฉุดโปรดกล่อมเกลาและส่งเสริมได้อย่างไร

ไม่บำเพ็ญใจตนยึดแต่ความเห็นส่วนตัว

เป็นแบบอย่างประกาศสัจธรรมได้ฤๅ



ข้อเตือน 7 ศรัทธาหนึ่งส่วนสนองผลหนึ่งส่วน

เคารพนบนอบหนึ่งส่วนสุขใจหนึ่งส่วน

ทุกเรื่องราววอนฟ้าเบื้องบนผันแปรเปลี่ยน

จิตเคารพศรัทธาจริงใจเป็นสิ่งสำคัญ



ข้อเตือน 8 อยู่บนโลกได้แบกรับตำแหน่งหน้าที่งานฟ้า

ล้วนตั้งปณิธานมาสัญญาไว้แต่เบื้องบน

ลงมาด้วยปณิธานเพื่อมาทำปณิธานบรรลุ

หากหลงลืมปณิธานตนไซร้ช่างห่างไกลสุดตา



ข้อเตือน 9 ฟ้าไม่อาจกล่าวดินไม่อาจพูด

ผู้มีคุณธรรมชี้นำให้สอดคล้องธรรมฟ้า

ยืนหยัดตนให้เข้มแข็งรักษาความคิดจิตใจ

ญาณตนตนต้องโปรดตนไม่ผิดเพี้ยน



ข้อเตือน 10 เทพพุทธาตรวจตราสอดส่องเราทุกเวลา

เทพพุทธาอยู่ข้างกายเราทุกโมงยาม

ของแสดงความยินดีอาณาจักรธรรมเปลี่ยนรูปแบบใหม่

ใช้การรู้ตื่นนำพายิ่งก้าวหน้ากว้างไกล

วาระท้ายนี้เดินหนทางธรรมจงรักษาตน

ร่วมช่วยงานฟ้าเทวจักรเกี่ยวเก็บงานธรรมสมบูรณ์เอย

พระโอวาทสิ่งศักดิ์สิทธิ์

พระโอวาทร้อยกรองพระพฤฒาชันษาเจ้าเมตตา


ประชุมธรรมชั้นฟื้นฟูพุทธจิตธรรมญาณ

วันเสาร์ที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ณ. พุทธสถานจิ้นเอิน อ. เมืองปาน จ. ลำปาง

เวลาประมาณ ๑๑.๐๒ – ๑๓.๐๐ น.



หากว่าฟ้ามิประทานธรรมส่งให้ เป่าเปาเราจะทำไฉนกันละหนอ

หากใจนี้จิตมนุษย์ยังมิรู้พอ ยังจะล้อเล่นอยู่กับชีวิตกันทำไม

หกหมื่นปีเวียนว่ายมาแสนทรมาน มีสังขารต่างรูปลักษณ์ทุกชาติไป

ยังไม่รู้เก็บจิตเก็บใจ ธรรมฟ้าใหม่ต้องรออีกแสนนาน

เราคือ

หนันจี๋เหล่าเซียนองค์ รับความเมตตาจาก

องค์ธรรมจาตุรันต์ เข้าสู่พุทธสถาน แฝงกายก้มกราบ

องค์ธรรมมารดาแล้ว ถามเป่าเปาทุกคน ต่างสบายดีหรือเปล่า



ใจเข้มแข็งมีปัญญาฝ่าฟันไป ร่วมแรงร่วมใจฝึกฝนงานฟ้า

ได้รู้มาได้หนึ่งมาอย่าชักช้า รีบแกล้วกล้าพาคนเดิมกลับคืนสรวง

เรียนรู้ศาสตร์หมื่นคัมภีร์มามากมาย แต่สุดท้ายมิอาจคืนสู่เมืองฟ้า

มิรู้หนังสือแต่รู้หนึ่งรับหนึ่งมา ได้กลับฟ้าดีกว่าคนยึดติดหนังสือ

ไม่โลภมากไม่หลงผิดเบาปัญญา จิตนี้หนาเบากิเลสเบาอัตตา

สูตรคัมภีร์ยังคงอ้อมล้อมหนึ่งหนา รับหนึ่งมาคือทางตรงคืนสู่นิพพาน

รายรอบรู้มิรู้หนึ่งก็เท่านั้น ที่สำคัญรับหนึ่งแล้วทำต่อไฉน

บำเพ็ญธรรมอย่าค้นหาให้บานปลาย หนึ่งความหมายคือต้องค้นจากหนึ่งนี้

เรียบง่ายแต่แฝงด้วยธรรมะแท้ ปฏิบัติแน่ใจกับธรรมนี้

คลื่นปั่นป่วนวุ่นวายโลกโลกีย์ โลกแสงสีพาคนเดิมหลงทางไป

กัปกาลท้ายธรรมจุติแด่คนมี เหตุปัจจัยนี้ครบถ้วนได้รับธรรม

อย่าบ่ายเบี่ยงอย่าอืดอาดอย่าชักช้า จนเวลาบ่ายคล้อยอาทิตย์ตกดิน

จงรีบเร่งอย่าเกียจคร้านอย่าหลงสิน อย่าหลงทรัพย์อย่ามัวกินเนื้อชีวิตเขา

จงปล่อยสัตว์ปล่อยชีวิตเริ่มที่ปาก คิดทำบุญแต่บุญพรากเพราะปากโลภ

สมบัติหลายแต่สุดท้ายมิเหลือหลง หากเราคงมิรู้พอมิรู้ประหยัด

คนรู้พอคือคนรวยช่วยมัธยัสถ์ อีกกำจัดความโลภมากจิตไขว่คว้า

ตัณหาเกิดเพราะใจอยากอุบายมาก ธรรมจึงจากพุทธะจึงจรหนีห่างไป

อยากจะพ้นทะเลทุกข์ต้องบุกบั่น ต้องมุ่งมั่นบำเพ็ญธรรมอย่างจริงจัง

มิกังขาเกิดท้อแท้ละล้าละลัง มีความหวังจะบำเพ็ญสำเร็จให้ได้

กราบลา

องค์ธรรมมารดา คืนสู่เบื้องบน